В приложении удобнее читать обсуждения, отвечать и получать уведомления.
Сәлем, қыздар?? Кімде солай болды, менің ұлым мүлдем тым тыныш бала. Ол әрдайым өзі отырып ойнайды, мен тыныш тазалай, әзірлей, өз істерімен айналыса аламын. Және міне, бір ай болды ауырып жатырмыз, ауруханада екі апта жатқан едік, үйге келгенде қолымнан түспейді, жалғыз отырмайды да. Отырғызсам, қатты жылайды. Тіпті туалетке де оны алып барамын. Тек кешке, күйеуім келгенде ғана демалып аламын. Бірақ ол екеуміз де ұзақ отырмайды, мені іздейді. Өзінше, ауруханадағы ем-домнан стресс алған, ондағы үнемі қолында болған. Себебі, оны еденге қоятын болсаң, төрт қабырғадан басқа еш нәрсе жоқ еді. Енді осындай кезең қанша уақытқа созылады? Әрине, қолында болуы жаман емес, оған осылай тыныштау. Тек еденде уақыт өткізіп, дамығанын, ойнағанын қалар едім. Себебі, жуырда толық жорғалай бастаған, өзі отыра алатын болған. Ал қазір, қолда болса да, еш нәрсе қызықтырмайды. Ауруханада препараттар қабылдатқан да, қазір тіпті тамақты да қорқып ашпайды. Ол бұрын барлық тамақты: қатық, көже, жеміс жеген. Ал енді ана сүтінен басқасын жемейді? Ол банандарды құшып алған, ал қазір бананнан да өтірілдегнедей? Осы кезеңді шыдап өткізу керек пе, әлде біртіндеп үйрете бастау керек пе? Ойыншықтарымен алдырып тұрамын, бірақ көзі тек менде, мен көзден ғайып болсам, бірден айқайлай бастайды. Жауаптарыңыз үшін рахмет?