Мен сізді жақсы көреп емеспін. Мен сіз туралы ойланбаймын — ең, осылай…

Мен сізді жақсы көреп емеспін. Мен сіз туралы ойланбаймын — ең, осылай жаңалыған өмірмен. Мен таңерте, осылай жаңалыған өмірмен, кешке, осылай жаңалыған өмірмен, да, музыка да, осылай жаңалыған өмірмен — жақсы көреп емеспін. Егер сіз басқа әйелді жақсы көретін болса, мен көтеріңкі қуанышпен сәлемдесемін — және сіздер мен оларды туралы ойланып, көңіл көтерумен. Мен бұл қақтығысты біткірдім. — Мен сіздерге сезінетін нәрсе — сіздің дылының үстінен, және әрдайым, интеллектуалды серіктесінің қатарындағы орталық, осы сезім. Сіздің бетіңіз мені жақсы көретін. — Мен сізді жақсы көреп емеспін, неліктен? Мен сізді біле отырып, сіз «білмеймін» деп күтуді күтіп емес. Екі жыл бойы, мен сіздерді, менің ішкі жанымда, барлық жолдарда, көпірлерде, соборында, пойезддерде, мен сіздермен бірге болдым, мен сіздермен бір минутқа да ажырылмадым, уақытынан салып күту, телефонға күту, егер телефон келмесе, мерткедей жатып күту, бәрі де, бәрі де, бірақ бәрі де емес. Сіздің, кофе істей отырып, бетіңізді көремін — кофе мен табақ дымында — сіз бархат сияқты, мен сіздің дылы туралы айтамын — және сіздің сөздеріңізді, мен сіздерді, мен сіздерді өте жақсы көремін. Бір мысал – қызықты, бірақ дәлелденген: Сіз мен үшін, осы қаланың барлық ұлдарды ортақ кештіңде көтеріп тұрған барабанның дылы сияқты едіңіз. – Сіз бірінші осыны бітуге тоқтадыңыз. Егер бұл болмаса, мен сізді әлі де сүйетін едім, себебі мен әрқашан соңғы мүмкіндікке дейін сүйетінмін. Сөзсіз, сіз алғашқыда 4-те келдіңіз, соңда 5-те, соңда 6-та, соңда 8-де, соңда толық бітуге тоқтадыңыз. Сіз мені жақсы көрмей кеткен жоқ (бізді бұйырады). Сіз әр минутта мені сүйетін болмады, ал мен де солай жасадым, сізді әдеттегіден орындадым. Сіз бірінші осыны ұмытып кеттіңіз. Мен сізге көңіл-күйсіз – және көңіл көтерусіз жазғым. Сіз көңіл-күйсіз – және көңіл көтерусіз, сіз әдетте мендегі ең жақсы білікті адам, сондықтан мен сізге, білікті және бағалайтын адам сияқты, дәлдығым мен түсінуге бағалаңыз деп ойлаймын.