Анашым, мені тыныштандырыңызшы. Қызым аз күліп, аз дыбыстайды. Өте ала…

Анашым, мені тыныштандырыңызшы. Қызым аз күліп, аз дыбыстайды. Өте алаңдаушымын, бірақ оған өте эмоционалды сөйлесемін, минут бойы маған ойлы қарайды. Одан кейін басқа жаққа қарайды. Ұзақ ұйықтағаннан кейін немесе таңертең ғана күледі, бірақ ұзақ емес. Барлық бөлмелердегі шамға, шырақшаға тұрақты қарайды. Жалпы адамдарға емес, затқа көбірек қарайды. Мені мұндай мінез-құлық алаңдатады. Кімде-кім мұндай жағдайды бастан кешірді? Қазір бәрі жақсы ма? Бізде артқы гипертонусы бар, іште іркілістері жоқтың қасы, қолымен демеле алмайды, келесі аптада дұрыс невролог қабылдайды, Құдай қаласа. Бронхит ауруы салдарынан массаж курсын аяқтадық, енді ғана бастадық.