Барлыққа сәлем! Мен бәріңізге, мүмкін сізде де осындай мәселелер болса…

Барлыққа сәлем! Мен бәріңізге, мүмкін сізде де осындай мәселелер болса, осылайша бөліскім келеді. Біздің анамыз туралы айтамын. Ол өзінше тұрады, әкесімен бұрын өмірінен ажырылды. Оның өте қиын тұлғасы бар. Оны ұнату қиын. Егер бір рет оның сұранысы бойынша бір нәрсені жасамасаң, соңдағында дау туып кетеді, мынандай айтылады: "Біз оған ештеңе жасамаймыз, өзімізді ойлап отырып". Біздің бағына көп сөйлейді, бізге қатысты өте жаман, сынайтын сөздер айтады. Ажарламалар туралы сөйлеуге кіріседі, ол бізді бағу, кию, барлығын біз үшін жасаған, ал біз оны бағаламамыз. Оның әкелерін де онша жақсы жақсы көрмейді. Өте қысылған, тыныш сөйлесу қиын, бір минуттық нәрсе болғанда да, соңдағында дау туып кетеді, мынандай айтылады: "сен мені оқытуға бел енді". Бірақ ол жақсы, барлығын береді. Біз, мысалы, ақша керек емес, немесе бізге бір жабдық сатып алсын дейміз. Егер алмасаң, дау туып кетеді, алмасаң, соңдағында дау туып кетеді, бәріңе беремін, қайтарасын, немесе ақшамен міндетті болу керек. Бәрі оның ісін жасағанда, бәрі жақсы болады. Біздің ішінде ыстық және тыныштық бар. Бірақ, өзінше тұрудың себебін білмеймін. Бірден шарсып кеттім. Өзімнің сегіммен байланысты бұрын мұқият қарамаймын, бірақ үйленген соң, оның қаншалықты маңызды екенін түсініп, оған көңілім толды.