Қыздар, сүйіктілерім! Өз толғаныстарым мен ойларымды бөлісемін. Себебі…

Қыздар, сүйіктілерім! Өз толғаныстарым мен ойларымды бөлісемін. Себебі білмеймін, бірақ маған бір түрлі депрессия тиді, көңілім түсіп, үнемі жылағым келеді, қарным сипалғанда да жылаймын. Тез арада тууым керек, бірақ жүктілік осынша тез өтті, оны қуана атап өте алмадым. Тезірек аяқталып, оған қайтадан көңіл бөле алмайтыныма өте қынжыламын, жүрегімнің астында сезінуіне, шұқылауына тағы да тоқтаймын. Туылмай тұрып-ақ оған соғып жүргеніме күйінемін, балалар ғой тез ересек болады. Туғаннан кейін одан да нашар болар деп қорқамын, күн сайын жылаймын, қынжыламын, өзімді жатырқаймын. Тіпті үнемі осы сезімдерімді бөлісетін адамым да жоқ, күйеуім кеш үйге келеді, оған айтсам "маған әлдені ойлау үшін" деп, телефонға қарай береді. Үнемі өзім ғана күйзеліп жүремін. Не істерімді, қалай болатынымды білмеймін. Жүрегім ауырып тұр.