Сәлеметсіз бе! Баланыз қолыңызға алуыңызды сұрап жылап тұрғанда, оны а…

Сәлеметсіз бе! Баланыз қолыңызға алуыңызды сұрап жылап тұрғанда, оны алмағаныңыз болды ма, қолына тәуелді болып қалмасын деп? Мен бұлай істей алмаймын. Бүгін күйеуімнің інісі мен оның қолына алуға қашанда дайын екенімді білетіндіктен, баланың қылығы үшін мен кінәлі екенімді айтты. Иә, баланың ойлағанын істегенді жақсы көремін, бірақ оны қолға ала алмаймын. Ол содан кейін тек жылап қоймайды, шын мәнінде ажитап кетеді, мен шыдай аламын, бірақ баланың психикасына нұқсан келеді. Бұл менің кінәм ме? Бүгін өзімді жайбарақат сезінбедім, ұлымды дүкенде 10 минутқа қалдырып, кері қайтып келе жатқанымда, оның қатты жылағанын естідім, бірақ інісінің әйелі оны қолына алмаған, мен келіп, бірден белбеуді ажыратып, оны қолыма алғанда, ол менің кінәлі екенімді айтты, ол үнемі өте жағымды тонда айтып тұрды. Мен оған баланы қалдыра алмайтынымды түсіндіруге тырыстым. Әр баланың өз ерекшелігі бар, біздікі осылай, сіздікі басқаша. Әлі де сол қалдық сезім бар! Менің жақын туыстарым онша көп емес, кеңес бере алатындар, немесе анам, бұрын үлгі көрсететін, үйрететін. Мен қаншалықты мүмкін болса, солай тәрбиелеймін. Егер бала мені ұстап алғысы келсе, мен оны алып тұрамын.