В приложении удобнее читать обсуждения, отвечать и получать уведомления.
Бүгін қызым алғаш рет төсектен құлады. Оны тамақтандырып, ұйықтап қалды, ал мен күйеуіммен қаңқасында жаттым. Ол төсектің ортасында жатты. Оның құлауы және құлқынып кетуі мүмкін екенін ойланғаным жоқ. Дыбысты естігенде жүрегім тоқтай жаздады, мен де, күйеуім де тұрып кеттік, ол ол кезде әбден айқайлап жылап жатыр еді. Шамамен 2-3 минут жылады, одан кейін тынышталды. Алла разы болсын, қазір онымен бәрі жақсы. Ертең немесе бүрсүгүн басының УДТ-сын жасатуды жоспарлап отырмын, өзіме сенімділік үшін. Үйде бәрі мені кінәлі сияқты қарайды, тек күйеуім емес. Өзімнің қате жасағанымды білсем де, өкінешімді білдіргім келеді. Мұндай нәрсеге жол беретінімді ешқашан ойламадым. Өзімді жаман ана сияқты сезінемін ?