Қайырлы кеш, екі жасар баланы тәрбиелеу туралы сұрақ) Біреулерде осынд…

Қайырлы кеш, екі жасар баланы тәрбиелеу туралы сұрақ) Біреулерде осындай болған шығар. Менің ұлым сырт-серуенге шыққанда достарын іздейді. Бәрі жаман емес, танысады, ойнайды. Мен қарсы болмас едім, бірақ достарына үйге қайтуы керек болған кезде істерия басталады. Мен оны бір жаққа тартқанда, достары басқа жаққа кетеді. Барлық адамдардың алдында ұялып кетемін. Досын жібергісі келмейді, тіпті мені де қалдырып кетуге дайын. Ешқандай уәждер әсер етпейді. Лимондай қатты ыққан сияқтымын. Әр серуен скандалмен аяқталады. Енді серуенге шықпағым келмей қалды. Ата-анасының үйіне барғанда да осындай истерикалар болып, күн соңында кетеміз. Қорытындысы ретінде, мен тәрбиелей алмайтынмын, ал баламның жещкенімді. Мүмкін солай да шығар, бірақ мен онымен қатаң болсам, ол тағы да нашар бола бастайды. Баламмен қарым-қатынас бүлінеді. Баланың тәрбие бере алмағанымыз үшін ата-анамен қарым-қатынасым да бұзылды. Өздерінде осындай гиперқарым-қатынасты балалар болған ба?